واریس جراحی باز

بیماری واریس به  وریدهایی (سیاهرگهایی)گفته میشودکه به دلیل اختلال کارکرد دریچه های داخل وریدی ،  بزرگ و دچارپیچ خوردگی می شوند.این دریچه ها در حالت نرمال به بازگشت خون از ساق پا به قلب کمک می کنند.اگراین دریچه ها آسیب ببینند، جریان خون به عقب پس زده شده ودر وریدهای ساق پا نزدیک پوست تجمع پیدا می کند و باعث بزرگترشدن وریدها می شود.افرادی که به مدت زیادی می ایستندو یا خانمهای باردارو یا افرادچاق احتمال اینکه به واریس دچارشوند زیاداست. سایر عوامل خطرساز شامل: سابقه خانوادگی و سن می باشند. خطرواریس با افزایش سن زیادتر می شوندزیرا رگ های خونی و عضلات ساق پا که در هنگام راه رفتن با فشار بر وریدها ، بازگشت خون را به سمت قلب تسهیل می کنند با گذشت زمان ضعیف تر می شوند.

علائم بیماری واریس

• وریدهای آبی رنگ، متورم در ساق پا
• وریدهای عنکبوتی برجسته در ساق و ران

• درد ساق پا، سنگینی که این علائم در پایان روز تشدید می شود.
• تورم ساق پا
• تغییرات رنگ پوست
• درصورت عدم درمان عوارضی چون پارگی ، زخم پوستی و ترومبوفلبیت یا التهاب وریدی همراه با لخته شدن خون ایجادمی شود.

تشخیص واریس از طریق معاینه ساق پا و یا از طریق انجام اولتراسوندیا سونوگرافی داپلر وریدهای ساق پا میسر است.

روش های درمانی

روش های درمانی قادرند پیشرفت و احساس ناراحتی ناشی از سیاهرگهای واریسی را کاهش دهند.دربعضی موارد برای اصلاح سیاهرگهای واریسی شدید عمل جراحی ضرورت می یابد.

درمانهای معمول واریس بدین قراراست:

• اسکلروتراپی:دراین روش ماده محلولی که آندوتلیوم سیاهرگهارازخمی می کند به داخل سیاهرگهای واریسی کوچک یا متوسط تزریق می شود.در این فرایند ، سیاهرگهای گشادو واریسی بسته میشوند و خون به سیاهرگهای سالم جریان می یابد.پس ازاسکلروتراپی بیمارباید اندام رابانداژکند.
• جراحی لیزرRF,
• عمل جراحی وریدهای واریسی